ارسال به دوستان ذخیره خروجی XML خروجی متنی خروجی PDF
کد خبر : 61929

این حسین کیست؟(1)

طرح آشنایی با امام حسین (قسمت اول)

حسین (ع) در سوم شعبان سال چهارم هجری (625 میلادی) در مدینه، در یکی از شهرهای حجاز (عربستان سعودی امروز) به دنیا آمد، پدر او امیرالمؤمنین علی (ع) امام اول شیعیان و مادر او حضرت فاطمه زهرا (ص) دختر رسول الله حضرت محمد (ص) است.. لقب او سیدالشهدا و کنیه او ابوعبدالله است. حسین بن علی حدود شش سال از زندگی خود را در دوران رسول الله (ص) گذرانید و رسول الله علاقه فراوانی به او داشت. ...



این حسین کیست؟ (1)

     حسین (ع) در سوم شعبان سال چهارم هجری (625 میلادی) در مدینه، در یکی از شهرهای حجاز (عربستان سعودی امروز) به دنیا آمد، پدر او امیرالمؤمنین علی (ع) امام اول شیعیان و مادر او حضرت فاطمه زهرا (ص) دختر رسول الله حضرت محمد (ص) است.. لقب او سیدالشهدا و کنیه او ابوعبدالله است. حسین بن علی حدود شش سال از زندگی خود را در دوران رسول الله (ص) گذرانید و رسول الله علاقه فراوانی به او داشت. رسول الله (ص) در تعلیم و تربیت حسین (ع) کوشش بسیار داشت و در باره او فرمود:

حسین منی و انا من ، احب الله من احب حسین

    حسین از من و من از او هستم.خداوند دوست می دارد هر که حسین را دوست بدارد.

و نیز فرمود :

     محبت پنهانی حسین (ع) در دل همه مؤمنان هست.

سلمان فارسی می گوید:

دیدم که رسول خدا حسین (ع) را بر زانوی خویش نهاد او را می بوسید و می فرمود :

   تو بزرگوار و پسر بزرگوار و پدر بزرگواری، تو امام و همسر امام و پدر امامان هستی

    تو حجت خدا و پسر حجت خدا و پدر حجتهای خدا هستی که نه نفرند و خاتم ایشان ، قائم ایشان] امام زمان  (ع) [ می باشد.

    در پنج سالگی اولین تجربه سیاسی مذهبی خود را با حضور در مباهله با مسیحیان نجران به دست آورد در شش سالگی پدربزرگ و مادر عزیزش را از دست داد ولی همواره از محبت و تربیت پدر برخوردار بود و تحت تربیت او شجاعت، معرفت و اخلاق را فرا گرفت.

   در روزگار خلفای سه گانه (ابوبکر، عمر، عثمان) نقش چندانی در سیاست و اجتماع نداشت.

  اما در زمان خلافت علی (ع) همراه پدر در جنگ جمل، صفین و نهروان شرکت کرد و شیعه پدر بزرگوار خود بود در زمان امامت برادرش حسن بن علی (ع)، همواره در کنار او بود و از او اطاعت می کرد و علیرغم اینکه صلح با معاویه (خلیفه غاصب آن روزگار) را ناگوار می داشت بنابر مصالح مسلمین حاضر به شکستن پیمان صلح نشد.

بعد از شهادت برادر امامت شیعیان به ایشان رسید و شیعیان که از ظلم های معاویه به ستوه آمد بودند خواستار قیام امام (ع) شدند اما امام که پیمان صلح با معاویه را امضاء کرده بود و دیگر شرایط را نیز مساعد نمی دانست فرمود تا زمانی که معاویه زنده است پیمان صلح را نمی شکند و منتظر مرگ او می شود.

  امام حسین در حیات خود 25 بار پیاده سفر حج رفت و به مردم بینوا احسانها و کمکهای فراوانی می کرد و مردم را با احکام قرآن و دستورات اسلام آشنا می کرد. بعد از مرگ معاویه زمینه برای قیام امام حسین (ع) در مقابل ظلم بنی امیه و مخصوصاً یزید (پسر معاویه) فراهم شد.

این قیام بی نظیر ابعاد و زوایای گوناگونی دارد که هنوز هم در تاریخ بشریت تأثیرات خود را گذاشته و تا قیامت خواهد گذاشت در شماره های بعدی در باره آن بیشتر خواهیم خواند.

پایان قسمت اول(



هیأت فرهنگی مذهبی اساتید دانشگاه صنعتی اصفهان (ایران(


متمسکین به قرآن و عترت (ع)


 

من هذاالحسین؟ (1)

ولد الحسين (ع) فی الثالث من شهر شعبان فی العام الرابع من الهجرة النبویه (625 میلادی)

فی مدینه النبی (ص) من بلاد الحجاز (الملکه السعودیه فی زماننا). کان ابوه علیاً امیرالمؤمنین اول ائمه الشیعه و کانت امه فاطمه الزهراء (س) بنت محمد، رسول الله (ص). کنیته ابوعبدالله و لقبه سیدالشهداء. عاش سته اعوام من عمره الشریف فی زمن حیات رسول الله (ص). و کان رسول الله محباً له حباًجما و سعی و جهد فی تربیته و تعلیمه و قال فی حقه :

«حسین منی و انامن حسین» 

و ایضا : « احب الله من احب حسیناً»

و: « ان لقتل الحسین حراره فى قلوب المؤمنین لن تبرد أبدأ». 

«و اما الحسین فانه منی و هوابنی و ولدی و خیرالخلق بعداخیه و هو امام المسلمین و مولی المؤمنین و خلیفه رب العالمین و غیاث المستغیثین و کهف المستجیرین و حجه الله علی خلقه اجمعین و هو سید   اهل الجنه و باب نجاه الامه امره امری و طاعته طاعتی من تبعه فانه منی و من عصاه فلیس منی» 

الاولی من تجربته السیاسیه و الدینیه فی الخامسه من عمره الشریف فی قضیه المباهله مع نصاری نجران. تعزی لجده (ص) و امه فی السادسه من عمره مع حظه من محبه ابیه و تربیته. تعلم التربیه و الشجاعه و المعرفه و محاسن الاخلاق تحت ظل ابیه (ع). 

ما کان له مشارکه سیاسیه و اجتماعیه کثیره ایام الخلفاء  الثلاثه (ابوبکر، عمر و عثمان)

و اما فی عهد خلافه ابیه کان ملازماً له فی حرب جمل، صفین و نهروان و کان تابعاً محضاً لابیه. تبع اخاه حسن بن علی (ع) عهد امامته و کان ملازماً و مطیعاً له. مع کراهیتها للصلح مع معاویه (الغاصب لاخلافه بعد قتل عثمان بن عفان فی الشام) تبع اخاه و کان سلماً له و لم یکن ناقضاً و ناکثاً لمعاهده الصلح الذی کانت مصلحه للمسلمین.

وصل الی الحسین (ع) عهد امامه الشیعه التی اکد علیها رسول الله بنصوص کثیره. طلب شیعته منه القیام ضد المعاویه لکثره بغیه و ظلمه و لکنه لامضائه معاهده الصلح فی زمن اخیه و مع عدم اجتماع الشرائط و المصالح للقیام، قال انی لاانکث المعاهده حتی یموت معاویه. ان الاسلوب الذی اتخذه معاویه شعاراً، کان مانعاً لتهیاً مقدمات القیام.

 ان الامام الحسین (ع) حج بیت الله الحرام حافیاً 25 مره. کان یساعد الفقراء بالاحسان و اعطاء العطایا. کان یعلم الناس احکام القرآن و اوامر الشریعه الحقه.

 اجتمع الشرائط للقیام ضد ظلم بنی امیه و ضد یزید ابن معاویه خاصاً بعد موت معاویه.

 ان لهذا القیام المؤثر ابعاداً و زوایا مختلفه و لم یزل موثراً فی تاریخ الناس و لایزول اثره الی یوم القیامه سنشیر الی تأثیراته فی مکتوبات آتیه (تم القسم الاول)  

الهیئه الثقافیه لاساتیذ جامعه التکنولوجیا فی اصفهان (ایران) 

المتمسکین بالقران و العتره



?Who is Imam Hossein (A.S)

Imam Hossein (A.S) was born on the 3rd of Shaban, in the 4th year of Hijrah (625 AD), in Medina, a city in Hijaz, present-day Saudi Arabia. His father was Imam Ali (A.S), the first Imam of the Shia Muslims, and his mother Fatima (A.S), the daughter of the Prophet Mohammad (PBUH). Imam Hossein (A.S) has been awarded the title of Sayed-al-Shohadah and patronymic ‘Abu- Abdollah’, the title implying the leading role he took in the battle of Karbala to be regarded the highest ranking Shahid. Immam Hossein (A.S.) led six years of his life under the guidance and care provided by the Prophet (PBUH). The Prophet (PBUH) strove very hard to bring up and educate Imam Hossein (A.S) in a manner he desired.

Concerning Imam Hossein (A.S.), the Prophet said, ‘Hossein is from me and I am from Hossein and Allah befriends those who befriend Hossein’.

The Prophet (PBUH) also remarked that all the believers in Allah (Momeneen) are vested with an immanent love for Hossein (A. S.). Salaman al Farsi, one of the Prophet’s loyal companions, is quoted to have said, ‘once I saw the Prophet picking Imam Hossein in his lap, kissing and addressing him: ‘you are a leader, the son of a leader and the brother of a leader; your are a spiritual guide, the son of a spiritual guide and the brother of a spiritual guide; you are an Apostolical Imam, the son of an Apostolical Imam and the brother of an Apostolical Imam; you are the father of nine Imams, the ninth of whom would be the Oa’im (the last infallible spiritual guide).

Imam Hossein gained his first religious and political experience through Mubahele (literally means cursing each other and refers to a tradition in Islam calling God's curse down upon one of the two parties not speaking truthfully) with Najran Christians when he was only five. He was just six when his grandfather and mother both passed away, but under close protection of his father he acquired such virtues as bravery, knowledge and codes of ethics.

During the caliphate of the three caliphs (Abu Bakr, Omar, Ottoman), Imam Hossein maintained a very low profile both socially and politically.

However, during Imam Ali’s caliphate, he was one of the greatest loyal Shias and participated in three important battles of Jamal, Saffin, and Nahrevan. Also, Imam Hossein remained faithful to his brother Imam Hassan (A.S.) and despite construing the peace treaty with Moavieh, the illegitimate caliph of the time, undesirable, he nevertheless did not contravene it, thus pragmatically staying reticent for the good of Muslims.

After Imam Hassan’s martyrdom, Imam Hossein was assigned the Shia Muslims leadership. Due to the Moavieh’s long established-reign of suppression and persecution, Imam Hossein awaited the death of Moavieh in order not to be accused of peace treaty violation, after which he refused to swear allegiance to Moavieh’s successor, Yazid, and decided to face the awesome military power of the Ummayads. He, during his life time, travelled to Mecaa about 25 times all on foot, and while helping the poor tried to get people acquainted with the true Islamic injunctions. Finally, Imam Hossein along with his faithful companions confronted the enemy in Karbala, and achieved his glorious dream of martyrdom and immortality, thus leaving a lasting and yet little understood mark on human history







نظر شما



نمایش غیر عمومی
تصویر امنیتی :