شبکه انديشمندان قم
ارسال به دوستان ذخیره خروجی XML خروجی متنی خروجی PDF
کد خبر : 231924

حسین مطیع:

آیت الله عبودیت از هوای نفس رسته بود/ او به معنای واقعی یک عبد بود

شاگرد آیت الله عبودیت گفت: بزرگ ترین ویژگی ایشان در اسمشان خلاصه شده است، یعنی بندگی و عبودیت پروردگار، ایشان به معنای دقیق کلمه از هوای نفس رسته و به عبودیت رسیده بود. حسین مطیع در گفت وگو با خبرنگار فارس در اصفهان درباره شخصیت آیت الله عبودیت اظهار کرد: ایشان به تعبیری پدر دوم ما به حساب می آمدند، اگرچه شوهر خاله بنده بودند ولی در خانه ایشان بزرگ شدیم و تحت تربیت و هدایت های معنوی ایشان رشد کردیم و بسیار به ایشان مدیون و بدهکاریم، آیت الله عبودیت استاد اخلاق و اسوه ای برای ما در زندگی بودند.

وی با اشاره به اینکه آیت الله عبودیت 90 سال از خدا عمر گرفتند، افزود: بزرگ ترین ویژگی ایشان در اسمشان خلاصه شده است، یعنی بندگی و عبودیت پروردگار؛ به تعبیر فیلسوفان عبودیت یعنی سلب آزادانه آزادی، انسانی که با اختیار خود آزادی هایش را سلب می کند و در اختیار خدا قرار می دهد؛ آیت الله عبودیت شخصیتی بود که به بندگی خدا رسیده بود و انسانی بود که هوای نفس نداشت.

استاد دانشگاه صنعتی اصفهان تصریح کرد: ممکن بود آیت الله عبودیت گاهی عصبانی شود ولی در آن هنگام هم برای هوای نفس نبود و تنها رضای خدا مدنظرش بود، ایشان به معنای دقیق کلمه از هوای نفس رسته بود و به عبودیت رسیده بود.

مطیع یادآور شد: مهربانی، عطوفت، محبت به کودکان از دیگر صفات ایشان بود اما صفت اصلی ایشان همین بود که هوای نفس خود را کنار گذاشته بود و از آن عبور کرده بود، این ویژگی را بزرگانی چون آیت الله سید حسین حسینی تهرانی سال ها پیش که به اصفهان آمدند در جمعی از علما گفتند می خواهم پشت سر آیت الله عبودیت نماز بخوانم، وقتی علت را پرسیده بودند فرمودند چرا که او از هوای نفسش عبور کرده و رسته شده است.

وی اضافه کرد: این اواخر آیت الله از خدا می خواستند که زودتر بروند و از اطراف می خواستند که با چهره زیبا ملک مقرب خداوند را ببینند، هم از آن جهت که دو سال اخیر به سبب بیماری به ایشان سخت گذشته بود و هم به سبب اینکه هیچ تعلقی به دنیا نداشتند و از مادیات رها شده بودند چنین دعایی می کردند، در جمع خانوادگی مان یک بار مطرح شد که چه کسی از مرگ نمی ترسد و حاضر است هم اکنون بمیرد، تنها ایشان بود که اعلام آمادگی کرد و گفت: هیچ تعلقی ندارم و هم اینک برای مردن آماده ام.

شاگرد آیت الله عبودیت با اشاره به اینکه رفتار و اخلاق ایشان همگی بوی رهایی گرفته بود، تأکید کرد: عبودیتی که ایشان به آن رسیده بود، همان راهی است که ائمه اطهار هم به ما نشان داده اند، خانواده دوستی و توجه شان به کودکان زبان زد بود، بچه های فامیل را بسیار دوست داشتند، در بحث های سلیقگی داخل خانه حرف خانمشان حاکم بود، نه از آن جهت که مادرسالاری باشد بلکه آیت الله عبودیت اهل پدرسالاری نبودند.


نظر شما



نمایش غیر عمومی
تصویر امنیتی :